![[09127409082]](https://barast.com/wp-content/uploads/2021/01/newlogo.png){kind=small}
دامنه حمل و نقل بار شهری پایدارتر از طریق منابع مشترک، یک مطالعه اکتشافی
حمل و نقل بار شهری برای شهرها حیاتی است، اما چالشهایی مانند کیفیت هوا، سر و صدا، ایمنی و اثرات بصری را به همراه دارد. نهادهای دولتی و خصوصی با هدف افزایش رفاه شهروندان و پایداری اقتصادی، نیازمند یک سیستم حمل و نقل بار شهری پایدار هستند. این مطالعه از طریق یک بررسی اکتشافی، فرصتها و موانع اشتراک منابع در حمل و نقل شهری را بررسی میکند. این تحقیق شامل بررسی ادبیات در مورد منابع حمل و نقل بار مشترک پایدار بود. گزارشهای مککینزی نیز برای دستیابی به یک دیدگاه متعادل بررسی شدند. علاوه بر این، پنج مصاحبه نیمه ساختار یافته برای تعمیق بینشها انجام شد. نتایج، هفت منبع مشترک متمایز، اعم از ملموس و ناملموس را برجسته میکند.
مقدمه
پیشرفتهای قابل توجهی در جهت کاهش و تعدیل اثرات زیستمحیطی و اجتماعی حمل و نقل بار شهری حاصل شده است. با این حال، از آنجایی که شهرها با چالشهای فزایندهای در رابطه با کیفیت هوا، سر و صدا، ایمنی و اثرات بصری روبرو هستند، بررسی راهحلهای نوآورانهای که رفاه شهروندان و پایداری اقتصادی را ارتقا میدهند، ضمن حفظ پایداری در حمل و نقل بار شهری، به طور فزایندهای ضروری میشود. درک دامنه افزایش استفاده مشترک از منابع برای حمل و نقل بار شهری، از پیشرفتهای حاصل شده پشتیبانی میکند.
منابع، داراییهای مهمی در حمل و نقل بار شهری هستند. آنها شامل زیرساختهای جادهای، وسایل نقلیه (از انواع و اندازههای مختلف)، انبارها و امکانات اتصال متقابل (یعنی مراکز ادغام شهری (UCCS) و میکروهابها) هستند (کاتسلا و همکاران، 2022). نمونههایی از این منابع در مکانهای مختلفی مانند خارج از منطقه شهری، در لبه شهر، داخل شهر و در داخل شهر مرکزی وجود دارد. ذینفعان ممکن است برای یافتن فرصتهای ناشی از اشتراک منابع، نیاز به همکاری داشته باشند (لیندکویست و ملاندر، 2022). برخی شرکتها میتوانند با یافتن راههایی برای به اشتراک گذاشتن فضای ذخیرهسازی، درآمد بیشتری کسب کنند که میتواند مزایای مالی نیز برای شرکتها داشته باشد.
اگر شرکتهای درگیر در عملیات حمل و نقل بار و مشتریان آنها (فرستندگان و گیرندگان) بتوانند ظرفیتها را بهتر به اشتراک بگذارند، میتوان تأثیرات حمل و نقل بار شهری را کاهش داد. به عنوان مثال، اگر یک مرکز ادغام شهری (UCC) وجود داشته باشد که در آن تحویلها بتوانند با هم گروهبندی شوند، میتوان از فضای روی وسایل نقلیه بهتر استفاده کرد (Dreischerf و Buijs، 2022؛ Johansson و Björklund، 2017؛ Allen و همکاران، 2012). هدف این مطالعه بررسی فرصتها و موانع پیرامون استفاده مشترک از منابع در حمل و نقل بار شهری از طریق یک رویکرد اکتشافی است. به طور خاص، یک بررسی ادبیات در مورد منابع حمل و نقل بار مشترک پایدار برای ترکیب تحقیقات موجود انجام شد. گزارشهای مککینزی نیز برای یک دیدگاه متعادل بررسی شدند. علاوه بر این، پنج مصاحبه نیمه ساختار یافته برای تعمیق و پشتیبانی از بینشهای بررسیها انجام شد. بقیه مقاله به شرح زیر سازماندهی شده است: روششناسی و سپس نتایج آمده است. مقاله با بخشهای بحث و نتیجهگیری که شامل پیامدهای مطالعه است، به پایان میرسد.(منبع).