![[09127409082]](https://barast.com/wp-content/uploads/2021/01/newlogo.png){kind=small}
بحثی انتقادی در مورد پتانسیل دیجیتال برای حمایت از سیاستگذاری و برنامهریزی در لجستیک شهری
کارایی ضعیف لجستیک، به دلیل ضریب بار پایین ناشی از پراکندگی بالای تقاضا، پیامدهای منفی مرتبطی برای شهرها از نظر آلودگی، ازدحام و قابلیت زندگی کلی شهر خواهد داشت. سیاستگذاران باید خود را به ابزارهای مناسب برای انجام تجزیه و تحلیلهای قابل اعتماد، جامع و به موقع از سناریوهای لجستیک شهری مجهز کنند، همچنین (۱) تغییرات تکنولوژیکی، (۲) تحولات مدل کسبوکار و (۳) تغییرات مکانی-زمانی که این نوآوریها ایجاد میکنند را در نظر بگیرند. این مقاله به بررسی مفهوم دوقلوی دیجیتال (DT) میپردازد، نقشی را که ممکن است ایفا کند نشان میدهد و نحوه درک صحیح آن را در رابطه با سیاستگذاری و برنامهریزی حمل و نقل بار شهری روشن میکند. پیام اصلی این است که بدون یک نظریه و دانش صحیح در رابطه با روابطی که واقعیت زمینهای و انتخاب/رفتار را به هم مرتبط میکند، نمیتوان درک کرد که در دنیای واقعی چه اتفاقی میافتد. بنابراین، استفاده مشترک از مدلهای رفتاری و شبیهسازی باید یک DT را در یک رویکرد آزمایشگاه زنده مشخص کند تا فرآیندهای برنامهریزی مؤثر، آگاهانه و مشارکتی را تحریک کند، و همچنین رفتار و واکنشها را به تغییرات ساختاری و اجرای اقدامات سیاستی پیشبینی کند.
مقدمه
حمل و نقل بار شهری برای شهرها حیاتی است، در حالی که مسئول بسیاری از پیامدهای خارجی نیز میباشد. در چند سال گذشته، ما تغییرات بزرگی را تجربه کردهایم که بر نحوه توزیع بار نیز تأثیر گذاشته است. به طور خاص، نقشی که پلتفرمهای تجارت الکترونیک بزرگ و کوچک ایفا میکنند و تغییرات اجتماعی که در جامعه رخ میدهد (مانند شهرنشینی، افزایش سن جمعیت، قطبی شدن درآمد، خطرات اپیدمی) در ایجاد تقاضای مناسب برای تحویل فوری قابل توجه است. این امر همچنین به دلیل استراتژیهای خاص عرضه بازار است. با این وجود، این پدیده از منظر پایداری زیستمحیطی و همچنین از منظر اقتصادی و اجتماعی (مانند نیروی کار، شمول اجتماعی، اثرات توزیع درآمد، تابآوری) مشکلات جدی ایجاد میکند.
کارایی ضعیف لجستیک، به دلیل ضریب بار کمتر ناشی از پراکندگی بیشتر، پیامدهای منفی مرتبطی را برای شهرها از نظر آلودگی و ازدحام خواهد داشت. بنابراین، باید پیامدهای احتمالی را به موقع و قابل اعتماد توصیف و پیشبینی کرد تا سیاستهای مداخلهای مناسب با هدف کاهش و احتمالاً حل مشکلاتی که این تغییرات ایجاد میکنند، تعریف و اجرا شوند.
منابع مستقل، انگیزههای حمایتی را که تمرکز بر مشکلات آتی تحویل در آخرین مایل را توجیه میکنند، تأیید میکنند. در واقع، مدتی پیش، مککینزی تحویل در آخرین مایل را از دیدگاه صنعت بررسی کرد [2]. نتایج اصلی به مسائل به هم پیوسته زیر اشاره داشت: (1) انتظارات بالا و رو به رشد مشتری در رابطه با کیفیت خدمات بهبود یافته همراه با هزینههای کمتر؛ (2) پتانسیل امیدوارکننده برای اتوماسیون؛ (3) تغییر سریع در پویایی رقابت. در سال 2018، مککینزی سند دومی را منتشر کرد که نشان میدهد سرعت تغییر در عمل بسیار فراتر از انتظارات بوده است. علیرغم این ملاحظات، پتانسیل کلی بازار این بخش به دلیل پیشرفت دیجیتالی شدن تدریجی و حاشیههای وسیع برای بهبود، قابل توجه است [3]. مدلها به طور گسترده برای تجزیه و تحلیل و پیشبینی تأثیر سناریوهای احتمالی آینده استفاده میشوند. با این حال، سیاستگذاری و برنامهریزی هنوز به پشتیبانی نیاز دارند که ابزارها، با تکیه بر دادههای صحیح در مورد وضعیت فعلی و قادر به شبیهسازی دقیق آینده، میتوانند ارائه دهند.
این مقاله با بحث در مورد مفهوم دوقلوی دیجیتال (DT) به عنوان یک ابزار مدلسازی نوآورانه و مناسب که برنامهریزان و سیاستگذاران محلی میتوانند برای کاهش اثرات نامطلوب ناشی از تحویلهای آخرین مایل از آن استفاده کنند، قصد دارد این شکاف را پر کند. این مقاله با اتخاذ رویکردی اکتشافی و انتقادی در نشان دادن نقشی که دوقلوهای دیجیتال ممکن است ایفا کنند و مهمتر از آن، روشن کردن چگونگی درک و استفاده صحیح از آنها در رابطه با سیاستگذاری و برنامهریزی حمل و نقل بار شهری، به ادبیات توزیع بار شهری کمک میکند. این مقاله به بحث در مورد استفاده از دوقلوهای دیجیتال در برنامهریزی حمل و نقل بار شهری میپردازد و دیدگاه جدیدی در مورد چگونگی شکلگیری واقعگرایی و دقت در یک زمینه برنامهریزی که شامل ذینفعان متعدد است، ارائه میدهد. تا آنجا که ما میدانیم، چنین دیدگاهی، که در آن ما مقدمات اصلی مدل دوقلوی دیجیتال را با شرایط برنامهریزی حمل و نقل بار شهری پیوند میدهیم، قبلاً منتشر نشده است.
این مقاله با بحث در مورد مفهوم دوقلوی دیجیتال (DT) به عنوان یک ابزار مدلسازی نوآورانه و مناسب که برنامهریزان و سیاستگذاران محلی میتوانند برای کاهش اثرات نامطلوب ناشی از تحویلهای آخرین مایل از آن استفاده کنند، قصد دارد این شکاف را پر کند. این مقاله با اتخاذ رویکردی اکتشافی و انتقادی در نشان دادن نقشی که دوقلوهای دیجیتال ممکن است ایفا کنند و مهمتر از آن، روشن کردن چگونگی درک و استفاده صحیح از آنها در رابطه با سیاستگذاری و برنامهریزی حمل و نقل بار شهری، به ادبیات توزیع بار شهری کمک میکند. این مقاله به بحث در مورد استفاده از دوقلوهای دیجیتال در برنامهریزی حمل و نقل بار شهری میپردازد و دیدگاه جدیدی در مورد چگونگی شکلگیری واقعگرایی و دقت در یک زمینه برنامهریزی که شامل ذینفعان متعدد است، ارائه میدهد. تا آنجا که ما میدانیم، چنین دیدگاهی، که در آن ما مقدمات اصلی مدل دوقلوی دیجیتال را با شرایط برنامهریزی حمل و نقل بار شهری پیوند میدهیم، قبلاً منتشر نشده است.
برای این منظور، مقاله در بخشهای مختلف ارائه شده است: بخش ۲ نقش سیاستگذاران و مناسبترین ابزارهایی را که برای مقابله با چالشهای پیش روی خود دارند، شرح میدهد و به اهمیت DTها و نحوه نوآوری آنها در رابطه با روشهای فعلی اشاره میکند؛ بخش ۳ (۱) تعاریف مختلف DT، (۲) ساختار و کاربرد آن در زمینههای مختلف و (۳) ویژگیهای مدلسازی آن را نشان میدهد؛ بخش ۴ بحث مفصلی در مورد فرصتها و محدودیتهای کاربرد DT در سیاستگذاری و برنامهریزی حمل و نقل شهری ارائه میدهد؛ بخش ۵ به مسیرهای تحقیقاتی مفید آینده اشاره میکند. این تحقیق اکتشافی هم جدید است و هم برای درک چگونگی تأثیر DTها و تغییر تدریجی نحوه تصمیمگیری در زمینه حمل و نقل شهری مورد نیاز است.(منبع).