![[09127409082]](https://barast.com/wp-content/uploads/2021/01/newlogo.png){kind=small}
انتشار CO2 از حمل و نقل جادهای بار در لندن: روندها و سیاستهایی برای کاهش بلندمدت
حمل و نقل بار پس از شناخت روزافزون اهمیت آن در برنامهریزی حمل و نقل شهری، هم در ادبیات و هم در عمل توجه فزایندهای را به خود جلب کرده است. این مقاله انتشار CO2 جادهای بار تاریخی و پیشبینیشده در شهر لندن را تجزیه و تحلیل میکند و اثر کاهش بالقوه مجموعهای از سیاستهای حمل و نقل بار و راهحلهای لجستیکی را بررسی میکند. یافتهها نشاندهنده طیف وسیعی از سیاستهایی است که پتانسیل کاهش انتشار گازهای گلخانهای را در دوره تا سال 2050 دارند. با این حال، به نظر میرسد این کاهش تنها قادر به متعادل کردن بخشی از افزایش پیشبینیشده در ترافیک بار است. بنابراین، به نظر میرسد اقدامات رفتاری عمیقتری برای دستیابی به اهداف کاهش انتشار CO2 لندن ضروری است.
مقدمه
انتشار CO2 تولید شده توسط سیستمهای حمل و نقل شهری در دهه گذشته به طور گسترده در ادبیات موضوع مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. با این حال، اکثر مطالعات تا به امروز عمدتاً بر عملکرد سیستم حمل و نقل شخصی متمرکز بودهاند و تلاش کردهاند تا موثرترین راهها برای کاهش انتشار گازهای گلخانهای تولید شده توسط جابجایی افراد در داخل و اطراف شهرها را شناسایی کنند. تنها اخیراً تأثیر زیستمحیطی جابجایی کالاها و خدمات توجه مقامات محلی، دانشگاهیان و متخصصان را به خود جلب کرده است. این علاقه جدید با شناخت روزافزون اهمیت سیستمهای حمل و نقل بار شهری برای زندگی شهرها، چه از نظر اقتصادی و چه از نظر اجتماعی، همراه بوده است. حمل و نقل بار یکی از کاربران مهم فضای محدود و محصور شهری است. ارائه دهندگان خدمات و اپراتورها در شهرها حرکت میکنند و برای فضا با سایر ذینفعان از جمله رانندگان خودروهای سواری، وسایل نقلیه حمل و نقل عمومی، دوچرخهسواران و عابران پیاده رقابت میکنند (Munuzuri et al., 2005) و طیف وسیعی از انواع مختلف کالاها نه تنها به خیابانهای شهری، از خیابانهای شهری و از خیابانهای شهری حمل میشوند، بلکه در این مکانها بستهبندی، ذخیره، بارگیری و تخلیه نیز میشوند (Dablanc, 2007).
به همه این دلایل و به دلیل مجموعهای از تصمیمات پیچیده که باید توسط انواع مختلف کاربران گرفته شود، سازماندهی سیستم حمل و نقل بار در یک منطقه شهری به ویژه چالش برانگیز است. سازماندهی سیستم حمل و نقل بار باید کاملاً با تلاشهای برنامهریزی زمین شهری ادغام شود و نه تنها باید کارایی اقتصادی عملیات را در نظر بگیرد، بلکه به نگرانیهای رو به رشد زیستمحیطی و پایداری نیز پاسخ دهد. در میان اثرات جانبی زیستمحیطی ناشی از عملیات حمل و نقل بار در شهرها، انتشار CO2، آلودگی هوا و سر و صدا از اهمیت ویژهای برخوردارند. این مسائل زیستمحیطی در اکثر مناطق شهری جهان رایج است، جایی که افزایش قابل توجه تراکم جمعیت و اشتغال و تأثیر زیستمحیطی ناشی از آنها، بازنگری کلی در برنامهریزی فضایی و سیاستهای حمل و نقل را ضروری کرده است.
این مطالعه بر لندن، یک مجموعه شهری بزرگ و پویا که در سالهای اخیر تغییرات عمیق فضایی و جمعیتی را تجربه کرده است (GLA، ۲۰۰۸) تمرکز دارد و بنابراین یک مطالعه موردی مهم و مفید برای تجزیه و تحلیل انتشار CO2 تولید شده توسط عملیات حمل و نقل جادهای است. سازمان حمل و نقل لندن بزرگ (GLA) اخیراً طرحی را راهاندازی کرده است که شامل جزئیات ابتکارات سیاستی با هدف کاهش انتشار کربن شهر است. این طرح بر ضرورت کاهش ۶۰ درصدی انتشار CO2 در لندن تا سال ۲۰۵۰ تأکید میکند و حمل و نقل را به عنوان یکی از حوزههای کلیدی که باید در آن صرفهجویی قابل توجهی در انتشار CO2 انجام شود، معرفی میکند (GLA، ۲۰۰۷). دولت ملی از آن زمان هدف کاهش ۸۰ درصدی تا سال ۲۰۵۰ را اتخاذ کرده است (قانون تغییرات اقلیمی، ۲۰۰۸). علاوه بر این، به دنبال افزایش آگاهی از اهمیت سیستم حمل و نقل باری و نیاز به تطبیق با رشد اقتصادی و جمعیتی پیشبینی شده (TfL، ۲۰۰۶)، سازمان حمل و نقل لندن (TfL) اخیراً طرح حمل و نقل لندن (LFP) را منتشر کرده است. این طرح، هدف صرفهجویی در انتشار ۰.۷ میلیون تن دیاکسید کربن در سال (۱.۷ میلیون تن با اعمال قیمتگذاری کربن) از بخش حملونقل بار تا سال ۲۰۲۵ را تعیین میکند (TfL، ۲۰۰۸a).
هدف این مقاله، تعیین روند احتمالی و در نتیجه سطح انتشار CO2 از بخش حمل و نقل جادهای در لندن تا سال ۲۰۵۰ و میزانی است که مداخلات سیاستی ممکن است این انتشارها را کاهش دهند. سوالات کلیدی تحقیق عبارتند از: میزان انتشار CO2 از عملیات حمل و نقل جادهای بار در لندن چقدر است و این انتشارها احتمالاً در آینده چگونه تغییر خواهند کرد؟ و ابزارهای سیاستی تا چه حد میتوانند انتشار CO2 از حمل و نقل را کاهش دهند؟
این مقاله به شرح زیر سازماندهی شده است. بخش ۲ روششناسی را شرح میدهد. بخش ۳ پیشبینیهای اولیه از انتشار گازهای گلخانهای حمل و نقل بار تا سال ۲۰۵۰ را ارائه میدهد. بخش ۴ مداخلات سیاستی بالقوه را ارزیابی میکند. بخش ۵ تأثیر بالقوه مجموعهای از ابتکارات سیاستی در لندن را تجزیه و تحلیل میکند. نتیجهگیری در بخش ۶ ارائه شده است.(منبع).