۱. UNCLOS (کنوانسیون حقوق دریاها – ۱۹۸۲): چارچوب حقوقی جامع برای استفاده از دریاها و اقیانوسها، تعیین مرزهای دریایی و حقوق کشتیرانی.
۲. IMO (سازمان بینالمللی دریانوردی): نهاد تخصصی سازمان ملل برای تدوین مقررات و استانداردهای بینالمللی دریایی.
۳. SOLAS (کنوانسیون ایمنی جان اشخاص در دریا): اصلیترین معاهده مربوط به ایمنی کشتیهای تجاری و حفظ جان انسانها.
۴. MARPOL (کنوانسیون جلوگیری از آلودگی دریایی توسط کشتیها): هدف اصلی آن پیشگیری از آلودگی ناشی از نفت، مواد شیمیایی و پسماندهاست.
۵. STCW (کنوانسیون استانداردهای آموزش و گواهینامه): تعیین الزامات آموزش و صلاحیت برای دریانوردان در سطح جهانی.
۶. MLC 2006 (کنوانسیون کار دریایی): تضمینکننده حقوق کار، دستمزد و رفاه دریانوردان.
۷. COLREGs (مقررات جلوگیری از تصادم در دریا): قوانین بینالمللی برای جلوگیری از برخورد کشتیها در دریا.
۸. ISM Code (کد مدیریت ایمنی): استانداردهای مدیریت ایمن برای شرکتهای کشتیرانی جهت کاهش خطای انسانی.
۹. ISPS Code (کد امنیت کشتی و بنادر): مقررات مقابله با تهدیدات امنیتی و تروریستی در حوزه دریا.
۱۰. Load Line (کنوانسیون خط بار): تعیین حد مجاز بارگیری کشتی برای حفظ تعادل و پایداری.
۱۱. CLC (کنوانسیون مسئولیت مدنی آلودگی نفتی): تعیین مسئولیت و جبران خسارات ناشی از نشت نفت.
۱۲. SAR (کنوانسیون جستجو و نجات): هماهنگی بینالمللی برای نجات افراد در شرایط اضطراری در دریا.
۱۳. BWM (کنوانسیون مدیریت آب توازن): جلوگیری از انتقال گونههای زیستی مهاجم توسط کشتیها.
۱۴. Bunker Convention (کنوانسیون مسئولیت نشت سوخت): تعیین مسئولیت و جبران خسارات ناشی از نشت سوخت کشتیها.
۱۵. Athens Convention (کنوانسیون مسئولیت حمل و نقل دریایی مسافر): تعیین مسئولیت و حقوق مسافران در سفرهای دریایی بینالمللی.
۱۶. HNS Convention (کنوانسیون مواد خطرناک و مضر – Hazardous and Noxious Substances): پیشگیری و جبران خسارات ناشی از انتقال و نشت مواد شیمیایی و خطرناک توسط کشتیها.