![[09127409082]](https://barast.com/wp-content/uploads/2021/01/newlogo.png){kind=small}
سلامت زیستی-اجتماعی رانندگان کامیونهای حمل و نقل طولانی مدت در ایالات متحده: بیماریهای همهگیر جادهای
به دلیل فشارهای اقتصادی و سایر فشارهای روزانه و پایدار، شرایط کاری نامناسب و الگوی رایج رفتارها و شیوهها، رانندگی کامیون در مسافتهای طولانی، شغلی از نظر فیزیولوژیکی استرسزا و از نظر بیولوژیکی و روانی چالشبرانگیز است که برای زندگی سالم یا جستجوی مراقبتهای بهداشتی معمول مناسب نیست. زمینه کاری این شغل با تعریف «محیط پرخطر» مطابقت دارد، یعنی فضایی که در آن عوامل مختلفی با هم تعامل دارند تا احتمال وقوع آسیب را افزایش دهند. در حالی که تحقیقات قبلی روی این جمعیت تمایل به تمرکز بر یک یا دو بیماری اولیه یا بررسی جداگانه چندین بیماری به عنوان پیامد سبک زندگی و شرایط کاری خاص رانندگان کامیون داشته است، مدلهای جدیدتر سلامت، مانند نظریه سینرژیک، تعاملات همافزایی بین بیماریهای همراه را که در مجموعهای از عوامل تعیینکننده اجتماعی مرتبط با سلامت به هم پیوستهاند، در نظر میگیرند. این رویکرد به ارزیابی چگونگی تأثیر متقابل شرایط زندگی/کار بر خوشهبندی و تعامل نامطلوب بیماریها و سایر عوامل سلامت میپردازد.این مقاله به بررسی متون شناساییشدهای میپردازد که به موارد زیر میپردازند: ماهیت شرایط کاری رانندگان کامیونهای حملونقل طولانی و عوامل مؤثر بر این شرایط، خطرات سلامتی مرتبط با این شرایط، و تعاملات بالقوه همزمان بیماریهایی که در این جمعیت شایع هستند و مسیرهای تعامل بیماری. به دلیل تعدد متون، این مقاله از رویکرد مرور سیستماتیک استفاده نمیکند.
مقدمه
کامیونها برای اقتصاد آمریکا حیاتی هستند، زیرا بیشتر (70٪) کالاهای مصرفی و صنعتی را از محلهای واردات، تولید یا انبارداری به محل استفاده منتقل میکنند. این واقعیت باعث ایجاد یک ضربالمثل رایج در بین رانندگان کامیون شده است: “اگر چیزی را خریدهای، یک کامیون آن را آورده است.” نقش ضروری رانندگان تجاری در جامعه ایالات متحده در طول همهگیری کووید-19 برجسته شد، زیرا آنها واکسنها را به محلهای واکسیناسیون در سراسر کشور منتقل میکردند. آنها که کارگران ضروری اعلام شده بودند، به افزایش سفارش آنلاین از سوی مصرفکنندگان خانهنشین نیز پاسخ دادند و بهای آن را پرداختند، زیرا کارگران بخش حمل و نقل/تدارکات یکی از بالاترین نرخهای مرگ و میر اضافی سرانه را به دلیل کووید-19 داشتند (چن و همکاران، 2020).
در سال 2022، دفتر آمار کار (2023a) گزارش داد که بیش از 2 میلیون راننده تریلر با میانگین حقوق کمتر از 50،000 دلار در سال وجود دارد. اگرچه «هر فرد به کاری که رانندگان کامیون انجام میدهند وابسته است، کامیونها و رانندگان آنها به طرز عجیبی نامرئی باقی میمانند» (Balay, 2016:1). ما میدانیم که بسیاری از آنها تحصیلاتی بیش از دبیرستان ندارند (و همچنین از طریق آموزش از طریق مدرسه فنی رانندگی کامیون آموزش دیدهاند). دفتر آمار کار (2024). در مقایسه با رانندگان کامیون محلی یا منطقهای، یک طبقه خاص و آسیبپذیر از رانندگان، رانندگان حمل و نقل طولانی یا جادهای هستند که ممکن است از ساحل به ساحل سفر کنند و هفتهها و گاهی ماهها در جاده بمانند. در حالی که هیچ تعریف قطعی و سریعی وجود ندارد، حمل و نقل طولانی به هر مسیری گفته میشود که از پایگاه اصلی راننده برای چند روز یا هفته حرکت میکند و صدها یا هزاران مایل را پوشش میدهد.
در مجموع، رانندگان کامیونهای مسافت طولانی (LHTD) سالانه حدود ۲۰۰ میلیارد مایل رانندگی جادهای در ایالات متحده انجام میدهند (Costello, 2019). ساعات کاری طولانی، الگوهای نامنظم شیفت و مرخصی روزانه، و چندین شب متوالی دور از خانه، رانندگی کامیونهای مسافت طولانی را به شغلی طاقتفرسا تبدیل میکند. علاوه بر این، مقررات پرداخت اضافه کاری قانون استانداردهای منصفانه کار برای رانندگان کامیون اعمال نمیشود (Department of Labor, 2009). رانندگان اغلب بر اساس مایل حقوق میگیرند و برای زمانی که در محلهای بارگیری بار یا بارگیری و تخلیه کالا صرف میکنند، که میتواند تا ۲۵٪ از کل زمان کاری آنها را تشکیل دهد، حقوقی دریافت نمیکنند (Saltzman and Belzer, 2007). تنشی که این امر برای رانندگان ایجاد میکند، در این جمله راننده کامیون بیان میشود: “اگر چرخ نمیچرخد، درآمدی نداری.”
در طول سالها، شرایط ساختاری که LHTD با آن مواجه است، بدتر شده است. یادداشتهای بالای (۲۰۱۶): در طول ۴۰ سال گذشته، «شبکهای از مقررات، قوانین، سیاستهای شرکتها، توافقنامههای عدم رقابت شرکتها و قوانین، تمام محدودیتها و ریسکها را از شرکتهای بزرگ دور کرده و به کامیونداران انفرادی منتقل کردهاند، در حالی که دسترسی همان کامیونداران به انتخاب، گزینهها یا پاداش مالی را سلب کردهاند.» در ده سال پس از تصویب قانون مقرراتزدایی، حقوق رانندگان کامیون ۴۴ درصد کاهش یافت (لوی، ۲۰۲۲). علاوه بر این، بالای (۲۰۱۸) ادعا میکند که مقررات حمل و نقل کامیون از دهه ۱۹۸۰ به جای اینکه در درجه اول برای حفاظت از امنیت عمومی در نظر گرفته شده باشد، تضمین میکند که «مالکان کشتیهای بزرگ – و شرکتهایی که از حمل و نقل سریع و ارزان کالا سود میبرند – حداکثر سود را کسب کنند». لمکه و همکاران (۲۰۲۰a، ۲۰۲۰b) نیروهای کلان اقتصادی را که با کاهش دستمزد رانندگان کامیون همبستگی دارند، بررسی کردند. آنها خاطرنشان میکنند که تغییرات سیاستهای فدرال، به ویژه تصویب قانون حمل و نقل موتوری در سال ۱۹۸۰، که صنعت حمل و نقل کامیونی را از مقررات خارج کرد و منجر به کاهش حضور و حمایتهای اتحادیه LHTD شد، ضمن تشدید رقابت در صنعت حمل و نقل کامیونی، تأثیرات نامطلوبی بر تجربه کاری LHTD داشته است. ویسلی (۲۰۱۶) بر اساس مطالعه مشاهده مشارکتی خود اضافه میکند که شرکتهای حمل و نقل کامیونی برای پایین نگه داشتن دستمزد رانندگان و محدود کردن سازماندهی اتحادیه تبانی میکنند. در حالی که فرهنگ عامه، تصویری مردانه از رانندگان کامیون با آزادی در جاده را ارج نهاده است، تجربه روزمره آنها، تجربه گروهی از کارگران است که در مجموعهای از وابستگیهای مداوم، ناامیدکننده و محدودکننده گرفتار شدهاند (آگار، ۱۹۸۶). این تغییرات تأثیر قابل توجهی بر سلامت و رفاه LHTD داشته است.
در نتیجه فشارهای اقتصادی و سایر فشارهای روزانه و پایدار، شرایط کاری نامناسب و الگوی رفتارها و شیوههای مرتبط با رانندگی کامیون در مسافتهای طولانی، این شغل از نظر فیزیولوژیکی استرسزا و از نظر بیولوژیکی و روانی چالشبرانگیز است که برای زندگی سالم یا جستجوی مراقبتهای بهداشتی معمول مناسب نیست. زمینه کاری LHTD با تعریف “محیط پرخطر” مطابقت دارد، یعنی فضایی که در آن عوامل مختلفی برای افزایش احتمال وقوع آسیب در تعامل هستند (رودز، ۲۰۰۹؛ رودز و همکاران، ۲۰۰۵). برای LHTD، نتیجه کار در یک شغل استرسزا، بروز سطوح بالاتر کلسترول، سیگار کشیدن، مصرف محرکها، چاقی، بیماری قلبی، درد مفاصل و آسیبهای اسکلتی-عضلانی، آپنه انسدادی خواب، مشکلات سلامت روان و دیابت نوع ۲ نسبت به میانگین کارگران آمریکایی است. علاوه بر این، کووید-۱۹ ممکن است این نابرابریهای بهداشتی موجود را تشدید کند (لمکه و همکاران، ۲۰۲۰). با تمرکز صرف بر رانندگان فعلی، خطرات کامل سلامتی LHTD ممکن است توسط دستورالعملهای صدور گواهینامه پزشکی که اغلب رانندگان را قبل از بروز کامل برخی بیماریها از این حرفه خارج میکنند، پنهان شود. با این وجود، کارگران مشاغل حمل و نقل و جابجایی مواد در سال 2022، 1620 آسیب شغلی منجر به مرگ را تجربه کردند و گروه شغلی با بیشترین تلفات را تشکیل دادند. امید به زندگی در بین رانندگان کامیون عضو اتحادیه ۶۳ سال است، اما در بین اعضای انجمن رانندگان مستقل مالک-اپراتور غیر اتحادیهای تنها ۵۵.۷ سال است، در حالی که در آن زمان، این رقم برای کل جمعیت ایالات متحده ۷۸ سال بود (سالزمن و همکاران، ۲۰۰۷). به همین دلایل، رانندگان کامیونهای مسافت طولانی “نیروی کار آسیبپذیر” نامیده شدهاند (یوسچ و همکاران، ۲۰۱۸). آنچه آسیبپذیری آنها را پیچیدهتر میکند این واقعیت است که رانندگان کامیون جمعیتی رو به پیری هستند. بین سالهای ۱۹۹۴ تا ۲۰۱۳، بخش نیروی کار رانندگان بالای ۵۵ سال ۱۲۶ درصد افزایش یافت (لوی، ۲۰۲۲). پیری با شروع و تجمع بیماریهای همراه مرتبط است (مارنگونی و همکاران، ۲۰۱۱) که به آسیبپذیری LHTD میافزاید.
در حالی که تحقیقات قبلی روی این جمعیت تمایل به تمرکز بر یک یا دو بیماری اصلی یا بررسی جداگانه چندین بیماری به عنوان پیامد سبک زندگی و شرایط کاری خاص رانندگان کامیون داشته است، مدلهای جدیدتر سلامت، مانند نظریه همافزایی، تعاملات همافزایی بین بیماریهای همراه را به عنوان مجموعهای از عوامل اجتماعی تعیینکننده سلامت مرتبط در نظر میگیرند. این رویکرد به ارزیابی چگونگی تأثیر متقابل شرایط زندگی/کار بر خوشهبندی و تعامل نامطلوب بیماریها و سایر عوامل سلامت میپردازد. هدف این مقاله، استفاده از یک دیدگاه همافزایی برای بررسی خطرات کلیدی سلامت LHTD در ایالات متحده، شناسایی عواملی است که خطرات رفتاری و سایر خطرات سلامت آنها را افزایش میدهد و پیامدهای همافزایی احتمالی سلامت را که نیاز به مداخله در سلامت عمومی دارند، پیشنهاد میکند. در حالی که بر LHTD در ایالات متحده تمرکز میشود، به برخی از مطالعات چند کشوری – که در آنها شرایط ممکن است با ایالات متحده متفاوت باشد – و همچنین برخی از مطالعات خارج از ایالات متحده که متغیرهای مورد نظر را به هم مرتبط میکنند، اشاره شده است.
این مقاله به بررسی متون شناساییشدهای میپردازد که به موارد زیر میپردازند: ماهیت شرایط کاری رانندگان کامیونهای حملونقل طولانی و عوامل مؤثر بر این شرایط، خطرات سلامتی مرتبط با این شرایط، و تعاملات بالقوه همزمان بیماریهایی که در این جمعیت شایع هستند و مسیرهای تعامل بیماری. به دلیل تعدد متون، این مقاله از رویکرد مرور سیستماتیک استفاده نمیکند.
تعدادی از بیماریهای زمینهای مشترک احتمالی در بین رانندگان کامیونهای حمل و نقل طولانی شناسایی و ارزیابی شدهاند. این بررسی تأیید میکند که رویکرد بیماری زمینهای برای چالش درک بهتر و بهبود سلامت کارگران بسیار مناسب است. یک دیدگاه بیماری زمینهای، محققان را به سمت توسعه یک تصویر جامع زیستاجتماعی از سلامت در یک جمعیت و در نظر گرفتن مداخلات زیستاجتماعی و چند بیماری سوق میدهد.
این مقاله با استفاده از یک دیدگاه همبودگاهی، خطرات کلیدی سلامت رانندگان کامیونهای مسافت طولانی در ایالات متحده را بررسی میکند، عواملی را که باعث افزایش خطرات رفتاری و سایر خطرات سلامت آنها میشود شناسایی میکند و پیامدهای احتمالی هم افزایی سلامت را که نیاز به مداخله در سلامت عمومی دارند، پیشنهاد میدهد. با توجه به پیامدهای جدی هزینههای بهداشتی، اجتماعی و اقتصادی همبودگاهی جادهای، نیاز به توجه بیشتر به این موضوع در تحقیقات، بودجه و سیاستگذاری وجود دارد.(منبع).