تجمیع لجستیک به عنوان ابزاری برای توزیع پایدار بار شهری

توزیع بار شهری با پشتیبانی از فعالیت‌های تجاری، به پویایی شهرها کمک می‌کند. اما اکنون سیاست‌گذاران باید طرح لجستیکی جدیدی را توسعه دهند که بتواند اثرات منفی آن را به حداقل برساند. این مقاله بر تجمیع جریان کالاها با استفاده از یک مرکز توزیع تمرکز دارد. به نظر می‌رسد که این یک راه حل خوب برای دستیابی به اهداف جدید سیاست‌گذاران است: طراحی مجدد جریان کالاها در داخل شهر بدون افزایش هزینه، کاهش آلودگی و جذاب‌تر کردن شهر. برای بررسی ابعاد مرکز توزیع، ما یک نظرسنجی با مشتریان اصلی خدمات لجستیک شهری انجام داده‌ایم: خرده‌فروشان و مدیران فروشگاه. نتایج این نظرسنجی اکنون برای بهینه‌سازی دوره‌های تحویل در شهر استفاده می‌شود.

مقدمه

کیفیت محیط زیست در مناطق شهری از اهمیت حیاتی برخوردار است. این یکی از عوامل اصلی است که تعیین می‌کند آیا یک شهر مکان سالمی برای زندگی است، آیا مردم از زندگی در آنجا لذت می‌برند و آیا می‌خواهند فرزندانشان در آنجا بزرگ شوند (EU, 2004). توزیع بار شهری نقش مهمی در حمایت از فعالیت‌های تجاری و کمک به پویایی شهرها دارد، اما در عین حال برخی تأثیرات منفی نیز ایجاد می‌کند. برخی از مشکلات اصلی مرتبط با افزایش ترافیک شهری عبارتند از: (Anderson et al., 2005):

تأثیرات اقتصادی: ازدحام، ناکارآمدی و اتلاف منابع، آسیب به زیرساخت‌ها.
تأثیرات زیست‌محیطی: انتشار آلاینده‌ها، گرمایش جهانی، مصرف بیش از حد سوخت و غیره.
تأثیرات اجتماعی: پیامدهای فیزیکی انتشار آلاینده‌ها بر سلامت عمومی، تصادفات رانندگی، سر و صدا و غیره.

برای پایدارتر کردن شهرها، پروژه‌ها و نوآوری‌های متعددی به منظور بهبود لجستیک شهری انجام شده است. اهداف اصلی کاهش ترافیک موتوری و در نتیجه کاهش انتشار CO2 و گازهای گلخانه‌ای در مناطق شهری بود که عمدتاً با استفاده از سه موضوع انجام می‌شد: تجمیع جریان کالاها؛ وسایل نقلیه با آلایندگی کم؛ و تنظیم مقررات (Patier et Browne, 2010). تجمیع کالاها، که عمدتاً مبتنی بر استفاده از یک مرکز توزیع است، به عنوان یک راه حل خوب برای بهینه‌سازی تحویل نهایی در داخل شهر به نظر می‌رسد. سپس می‌توان از مسئله مسیریابی وسیله نقلیه – VRP برای بهینه‌سازی مسیر حمل و نقل بار استفاده کرد. VRP سنتی معمولاً مبتنی بر مسئله اندازه ناوگان همگن است و بسیاری از محققان از این فرضیات استفاده کرده‌اند (Hasle and Kloster, 2007)، اما مسئله مسیریابی وسیله نقلیه زمانی پیچیده‌تر می‌شود که ناوگان وسیله نقلیه ناهمگن باشد، یعنی وسایل نقلیه از نظر تجهیزات، ظرفیت و هزینه متفاوت باشند (Taillard, 1999). هدف این مقاله بهینه‌سازی توزیع بار شهری با در نظر گرفتن محدودیت‌ها و مقررات شهر است. بسته به مجموع محصولاتی که باید توزیع شوند، ناوگان وسایل نقلیه باید به گونه‌ای تطبیق داده شود که هزینه‌های کل و تأثیر زیست‌محیطی کاهش یابد. بنابراین، مسئله‌ای که در این مقاله در نظر می‌گیریم، یک مسئله اندازه ناوگان و مسیریابی وسایل نقلیه ترکیبی (FSMVRP) است که با اهداف زیست‌محیطی تطبیق داده شده است، در حالی که بر زمینه توزیع بار شهری تمرکز دارد. بخش بعدی مقاله، مروری بر زمینه توزیع بار شهری ارائه می‌دهد و مفهوم مرکز توزیع (DC) را به عنوان یک سیستم تجمیع لجستیک معرفی می‌کند. سپس مدلی از مسئله مسیریابی وسایل نقلیه، با استفاده از ناوگان ناهمگن، و توابع هدف نوآورانه برای بهینه‌سازی هزینه و انتشار CO2 توسعه داده می‌شود. در نهایت، یک مطالعه موردی در یک شهر متوسط برای اعتبارسنجی مدل بهینه‌سازی پیشنهاد می‌شود.(منبع).