![[09127409082]](https://barast.com/wp-content/uploads/2021/01/newlogo.png){kind=small}
ارزیابی پتانسیل شهرکهای حمل و نقل بار در استانبول با استفاده از تکنیکهای تصمیمگیری چندمعیاره
ارزیابی روستاهای باری و انتخاب یکی از آنها به دلیل این واقعیت که معیارها یا اهداف مختلفی باید در فرآیند تصمیمگیری در نظر گرفته شوند، کار پیچیدهای است. همچنین در بسیاری از موارد دنیای واقعی، معیارها برای مدیران لجستیک و مقامات دولتی به یک اندازه اهمیت ندارند. در این مطالعه، ما یک مدل تحلیل روستاهای باری را با در نظر گرفتن هر دو روش فرآیند سلسله مراتبی تحلیلی (AHP) و روش PROMETHEE (روش سازماندهی رتبهبندی ترجیحی برای غنیسازی ارزیابیها) پیشنهاد کردیم. نظرات ذهنی و عینی مدیران/کارشناسان لجستیک با AHP به شکل کمی تبدیل میشوند. از تکنیک PROMETHEE برای محاسبه رتبهبندی روستاهای باری استفاده میشود. ظاهراً، انتخاب مکان روستاهای باری یک مسئله چند معیاره است که شامل عوامل کمی و کیفی میشود. لازم است که بین این عوامل ملموس و ناملموس، ضمن در نظر گرفتن یک مکان مناسب، تعادل برقرار شود. دسترسی، زیرساخت حمل و نقل، ارزش روستاهای باری (اتصالات دریایی، اتصالات ریلی، اتصالات جادهای و اتصالات فرودگاهی)، فاصله از مرکز شهر و مساحت کل، برخی از عوامل کلیدی موفقیت روستاهای باری هستند. هدف این مقاله تعیین کاندیدای مناسب برای شهرک حمل و نقل بار است که بیشترین رضایت را برای معیارهای شناسایی شده در مدیریت زنجیره تأمین فراهم کند.
مقدمه
جهانی شدن و محیط رقابتی امروز، شرکتها را مجبور به کاهش هزینهها میکند. شرط اساسی برای افزایش رقابت و تداوم در بازارهای داخلی و جهانی، کنترل هزینهها است. مکانهای انبارها تأثیر زیادی بر هزینه عملیاتی و قیمت دارند. ارزیابی مکان دهکده لجستیک در بین مکانهای جایگزین، یک مسئله تصمیمگیری چند معیاره شامل معیارهای کمی و کیفی است. همه عوامل باید در نظر گرفته شوند زیرا تصمیمات مربوط به انتخاب مکان، دولت را مجبور میکند که در شرایط زمانی یکسانی کار کند. اگر تصمیمگیرندگان و مقامات رسمی مکان دهکده لجستیک اشتباهی را انتخاب کنند، ممکن است دسترسی کافی به شرکتها، کارگران، وسایل نقلیه، نمایندگان و غیره نداشته باشد.
فرآیند کلی تصمیمگیری در مورد مکانیابی معمولاً از مراحل زیر تشکیل شده است[1]:
1. تصمیمگیری در مورد معیارهایی که برای ارزیابی گزینههای مکانیابی استفاده میشوند.
2. تعیین معیارهای مهم
3. توسعه گزینههای مناسب مکانیابی.
4. ارزیابی گزینهها و تصمیمگیری.
هدف این مقاله شناسایی مکان مناسبی است که سودآوری و بهرهوری را برای بخش لجستیک فراهم میکند. در این مقاله، دادههای فاصله و نزدیکی از طریق googlemaps[2] محاسبه شدهاند. دادههای «فرصتهای گسترش احتمالی سایت» و «هزینه زمین» از http://www.igd.com.tr/ و «ekonomi.haber7.com»[3]،[4] گرفته شده است.
تمام دادهها برای نشان دادن روش ارزیابی دهکده لجستیک استفاده میشوند. ما یک تحلیل ارزیابی دهکده لجستیک با استفاده از روشهای AHP و PROMETHEE ارائه دادیم.
نظرات ذهنی و عینی کارشناسان با فرآیند تحلیل سلسله مراتبی به شکل کمی تبدیل میشوند. از فرآیند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) برای تعیین وزن نسبی معیارهای ارزیابی استفاده شده است. در این مطالعه، از وزن معیارها بامیاسی [5] استفاده شده است. از تکنیک PROMETHEE برای محاسبه رتبهبندی مکانها استفاده شده است.
این مقاله در پنج بخش تنظیم شده است. بخش دوم مروری بر روشها و مطالعات موجود ارائه میدهد. بخش سوم ساختار مسئله در ترکیه را نشان میدهد. بخش بعدی رویکرد پیشنهادی را شرح میدهد و اطلاعاتی در مورد روشهای AHP و PRMOMETHEE ارائه میدهد. در بخش پنجم، یک مطالعه تجربی در روستاهای لجستیکی کاندید استانبول نشان داده شده است. نتایج مطالعه در بخش ششم ارائه شده است. در نهایت، نتیجهگیری و بحثها در ادامه آمده است.(منبع).