محاسبه بار در برنامهریزی و طراحی شهری مدرن
در طول 20 سال گذشته، شهرهای سراسر جهان برای تطبیق زیرساختهای حمل و نقل خود با اولویتهای مختلف سیاستهای شهری تلاش کردهاند. خیابانها و توسعه زمینها با هدف ایجاد جوامع متراکم و فعال که با روشهای سبز به طور ایمن و کارآمد قابل عبور باشند، مورد بازنگری قرار گرفتهاند. در عین حال، زنجیرههای تأمین و مدلهای خردهفروشی به سرعت تکامل یافتهاند تا به تقاضاهای جدید مشتریان برای تحویل سریع و پراکنده پاسخ دهند. این روندهای همزمان اغلب منجر به عدم هماهنگی بین عملیات حمل و نقل و مکانیسمهای محلی برای مدیریت کاربری زمین و حمل و نقل شده است. با تکیه بر ادبیات و رویههای گسترده موجود، این فصل (1) عناصر رویه برنامهریزی شهری را که بر فعالیتهای حمل و نقل در شهرها تأثیر میگذارند، معرفی میکند. (2) تغییرات اخیر در تأسیسات حمل و نقل شهری و فعالیتهای سفر حمل و نقل را که سیاستها و رویههای موجود را به چالش میکشند، مورد بحث قرار میدهد. و (3) یافتههای تحقیقات و رویههای بینالمللی مرتبط را برای اطلاعرسانی در مورد بهروزرسانیهای آینده در مورد تلاشهای برنامهریزی کاربری زمین و حمل و نقل مورد بحث قرار میدهد.
مقدمه
در دهههای اخیر، بسیاری از شهرها در ایالات متحده و سراسر جهان همزمان تکامل سریعی را در تأسیسات لجستیک شهری خود و بازطراحی سیستمهای حمل و نقل شهری خود تجربه کردهاند. عملیات پیچیده فزاینده تأسیسات حمل و نقل و جابجایی کالاهای محلی چندوجهی، برنامهریزی شهری و حمل و نقل موجود و شیوههای مدیریت کاربری زمین و حمل و نقل را که شهرها برای پیشرفت به سمت اهداف سیاست شهری خود اجرا میکنند، به چالش کشیده است. این فصل به جزئیات تغییرات اخیر در سازمان لجستیک شهری (بخش 2) میپردازد و رابطه بین فعالیتهای مرتبط با حمل و نقل بار و اهداف کلی سیاست شهری را مورد بحث قرار میدهد (بخش 3). بر اساس یافتههای حاصل از ادبیات برنامهریزی شهری بینالمللی و لجستیک شهری، شیوهها و سازوکارهای رایج و نوآورانه برای گنجاندن ملاحظات حمل و نقل در برنامهریزی شهری و مدیریت کاربری زمین (بخش 4) و برنامهریزی و مدیریت حمل و نقل شهری (بخش 5) مورد بحث قرار میگیرد. روشهای مؤثر برای مشارکت ذینفعان حمل و نقل (بخش 6) نیز شناسایی میشوند. در نهایت، این فصل موانع باقی مانده برای برنامهریزی مؤثر حمل و نقل شهری (بخش 7) را مورد بحث قرار میدهد.(منبع).