روندهای فنی مرتبط با سیستمهای حمل و نقل خودکار چندوجهی (AFTS) *
در سالهای اخیر، کشورهای پیشرفته از جمله ایالات متحده، آلمان، هلند و ژاپن به طور فعال در حال توسعه فناوری سیستم حمل و نقل خودکار چندوجهی با هدف کاهش گازهای گلخانهای و گرد و غبار ریز، به حداقل رساندن هزینههای زیرساخت و هزینههای لجستیک و کاهش ازدحام ترافیک بودهاند. هدف از این مطالعه، ارائه مسیری برای توسعه سیستم حمل و نقل خودکار چندوجهی با تجزیه و تحلیل روندهای فناوری مرتبط است.
مقدمه
AFTS بینوجهی به نوعی سیستم اطلاق میشود که از روشهای جدید مرتبط با فناوریهای حملونقل خودکار استفاده میکند و دو گره لجستیکی را به هم متصل میکند و فرآیندهای تخلیه بار لازم برای پیوند دو یا چند حالت مختلف حملونقل را به طرز چشمگیری ساده میکند. کارکردهای کلیدی سیستمهای حملونقل بینوجهی شامل کارکردهای مرتبط با پیوند فرآیندهای حملونقل و تخلیه با روشهای موجود در گرههای لجستیکی است. از نقطه نظر حملونقل بینوجهی، کارکرد کلیدی یک سیستم حملونقل بار خودکار، عملکرد یک پیوند است که ارتباطات گره به گره را فراهم میکند. سایر کارکردها شامل کارکردهای مرتبطی است که برای انجام صحیح کارکردهای حملونقل استفاده میشوند.
فناوریهای سیستم حمل و نقل خودکار چندوجهی، از بار به شکل واحدهای کانتینری به عنوان کالای اصلی حمل و نقل استفاده میکنند. با توجه به این موضوع و هدف آن که تحقق اقتصاد مقیاس از طریق حمل و نقل با حجم زیاد است، چنین فناوریهایی برای عملیات مختلف لجستیکی گره به گره که در پایانههای حمل و نقل بندری و فرودگاهی، مراکز داخلی بنادر، مراکز لجستیکی فرودگاهها، پایانههای حمل و نقل یکپارچه (IFT)، انبارهای کانتینری داخلی (ICD)، مجتمعهای لجستیکی، پایانههای لجستیک عمومی، تأسیسات تجمیع بار و مراکز حمل و نقل ریلی انجام میشود، مناسب در نظر گرفته میشوند (لی، ۲۰۰۶، جونگ، ۲۰۰۴؛ چوی، ۱۹۹۸).
سهم بالای حمل و نقل جادهای در فرآیندهای حمل و نقل بار، جمهوری کره را با مشکلات ساختاری مداوم مواجه کرده است. این مشکلات با افزایش هزینههای حمل و نقل زمینی، افزایش هزینههای ناشی از ازدحام ترافیک، افزایش آلودگی هوا و صدا، بار هزینههای نگهداری ناشی از خسارات جادهای و وقوع تصادفات رانندگی فاجعهبار مرتبط است. طبق گزارش موسسه حمل و نقل کره، هزینههای حمل و نقل ۶۹.۳ درصد از هزینههای لجستیک ملی را تشکیل میدهد. علاوه بر این، حمل و نقل جادهای در سال ۲۰۱۳، ۷۴.۲ درصد و در سال ۲۰۱۴، ۷۶.۰ درصد از حمل و نقل بار جادهای (تن-کیلومتر) را به خود اختصاص داده است که نشان میدهد حمل و نقل جادهای نسبت کاملاً بالاتری نسبت به سایر حالتها را به خود اختصاص داده است.
برای پاسخ به مشکلات فوقالذکر، سیاستهایی برای تشویق تغییر شیوههای حمل و نقل به شیوههای حمل و نقل ساحلی، شیوههای حمل و نقل ریلی یا شیوههای حمل و نقل جادهای که قادر به حمل و نقل در مقیاس بزرگ و سازگار با محیط زیست هستند، آغاز شده است. با این حال، این سیاستها هنوز به نتایج مثبتی نرسیدهاند، زیرا راهآهن شامل سرمایهگذاری اولیه بالایی است، به رویههای تخلیه اضافی نیاز دارد، ظرفیت حمل و نقل محدودی دارد و مشمول سیاستهای “مسافر در اولویت” است. از سوی دیگر، به دلیل اینکه عملیات آن تا حد زیادی تحت تأثیر شرایط آب و هوایی قرار دارد، شیوههای حمل و نقل ساحلی در دستیابی به قابلیت اطمینان و تحویل به موقع با مشکل مواجه هستند (DfT-UK، 2005، DfT-UK، 2003). بنابراین، آنها از نظر توانایی خود برای ارائه جایگزینی برای شیوههای حمل و نقل جادهای از نظر ساختاری محدود هستند. در نتیجه این عوامل، علاقه و سرمایهگذاری جهانی برای توسعه مفاهیم جدید برای سیستمهای حمل و نقل ریلی خودکار افزایش یافته است که قادر به کاهش گازهای گلخانهای و ذرات معلق، به حداقل رساندن هزینههای حمل و نقل و کاهش ازدحام ترافیک هستند. ایالات متحده، آلمان، هلند، ژاپن و سایر کشورهای پیشرفته با فناوریهای مرتبط، در حال توسعه اشکال مختلف فناوریهای سیستم حمل و نقل خودکار سازگار با محیط زیست در زمینههای لجستیک، سیستمهای حمل و نقل خودکار بار با حجم زیاد از گره به گره، سیستمهای حمل و نقل خودکار بار بهینه سازی مسیر حمل و نقل بار و سیستمهای حمل و نقل بار زیرزمینی هستند (Van Binsbergen et al., 2014; Roh et al., 2010; Wiegmans et al., 2010; Vernimmen et al., 2007; Rijsenbrij et al., 2006; Moon and Kim, 2006). نمونههای بارز این پیشرفتها شامل سیستم شاتل حمل و نقل، تراموا CargoRail، CargoCap، TubeXpress (SUBTRANS)، SkyTech، Cargo Tunnel و UCM* است. انتظار میرود رقابت جهانی در مورد چنین پیشرفتهایی در سیستمهای حمل و نقل خودکار بار (AFTS) شدیدتر شود. با توجه به این موضوع، این تحقیق روندهای فنی پیرامون مفاهیم جدید سیستمهای حمل و نقل ریلی خودکار را بررسی کرده و پیامدهای آن را با بررسی سیستمهای ریلی مشابه خارجی و داخلی خلاصه کرده است. علاوه بر این، بر اساس چنین مروری، این تحقیق بینشی در مورد جهتگیریهای پیشرفتهای فنی آینده مرتبط با مفاهیم جدید سیستمهای حمل و نقل ریلی خودکار در کره ارائه میدهد.
فصل دوم این تحقیق، به طور مفهومی اصطلاح «سیستم حمل و نقل چندوجهی خودکار» را به منظور بررسی تفاوتهای آن با روشهای موجود حمل و نقل از دیدگاه فرآیند لجستیک، روشن میکند. فصل سوم این تحقیق، روندهای فنی داخلی و خارجی در حوزه AFTS را برای بهرهوری بیشتر حمل و نقل بین بنادر و مراکز خشکی بررسی میکند، فناوریهای کلیدی هر سیستم را بررسی میکند و پیامدهای آن را از طریق فناوریهای پیشرفته خارجی ارائه میدهد. فصل چهارم، پیشنهادهایی در مورد جهت توسعه AFTS داخلی ارائه میدهد که در آن پیشرفتهای فناوری اخیراً آغاز شده است. در نهایت، نتیجهگیری این تحقیق خلاصهای از نتایج را ارائه میدهد و برخی از وظایف تحقیقاتی آینده را پیشنهاد میدهد.(منبع).