اعتبار اسنادی (LC) به زبان ساده چیست؟

اعتبار اسنادی (LC) یعنی بانک به‌عنوان واسطه تضمین می‌کند پول فروشنده پرداخت شود، اما فقط زمانی که فروشنده مدارک درست و مطابق توافق ارائه دهد؛ به عبارت دیگر خریدار پول را مستقیماً به فروشنده نمی‌دهد بلکه آن را نزد بانک می‌گذارد و بانک وقتی کالا ارسال شد و مدارک آن (مثل فاکتور و بارنامه) تأیید شد، پول را آزاد می‌کند، به این شکل هم خریدار مطمئن است بدون ارسال کالا پولی پرداخت نمی‌شود و هم فروشنده خیال‌اش راحت است که اگر تعهداتش را انجام دهد، پولش را حتماً از بانک می‌گیرد.

ساده‌تر بگوییم:

فرض کن می‌خواهی از یک شرکت خارجی کالا بخری، ولی:

• تو می‌ترسی پول بدهی و کالا نیاید

• فروشنده می‌ترسد کالا بفرستد و پول نگیرد

اینجاست که بانک وسط می‌ایستد.

روند خیلی خلاصه:

1. خریدار به بانک خودش می‌گوید: «اگر فروشنده مدارک درست آورد، پولش را بده»

2. بانک خریدار یک LC صادر می‌کند

3. فروشنده کالا را ارسال می‌کند

4. فروشنده مدارک حمل (مثل بارنامه، فاکتور و …) را به بانک می‌دهد

5. اگر مدارک مطابق LC باشد → بانک پول را می‌دهد

نتیجه:

• خریدار مطمئن است پول بدون سند پرداخت نمی‌شود

• فروشنده مطمئن است اگر مدارک درست باشد، پولش را می‌گیرد

مثال خیلی ساده:

مثل این است که پول معامله را پیش بانک امانت بگذاری و بانک فقط وقتی پول را آزاد کند که شرایط توافق‌شده انجام شده باشد.