«مان عراقی» یکی از مدلهای کامیونهای مان (Man) است که به دلیل ساختار قدرتمند زیربندی و شاسی، در میان رانندگان به قابلیت تحمل فشار بالا و استحکام شناخته میشود. این خودرو از نظر مقاومتی، بهویژه در بخش زیربندی، عملکرد بسیار مطلوبی دارد و حتی در شرایط واژگونی نیز معمولاً آسیب جدی نمیبیند. از دیگر ویژگیهای فنی آن، اتصال مستقیم رادیاتور به موتور است که باعث میشود با وجود جابهجایی یا خرابی دستهموتور، عملکرد رادیاتور مختل نشود. با وجود این مزایا، این خودرو معایبی نیز دارد؛ از جمله دشوار بودن یافتن قطعات یدکی مانند شاهفنر، طراحی قدیمی موتور با سوپاپهای دوگانه برای هر سرسیلندر، دید محدود از پشت فرمان، و ناپایداری کاپوت. همچنین روشن شدن خودرو در فصل زمستان با مشکل همراه است و هنگام حمل بار سنگین، در دنده ششم توان کافی ندارد و راننده را وادار به کاهش دنده میکند. در مجموع، مان عراقی خودرویی سختجان اما پرچالش است که تجربه رانندگی با آن میتواند برای هر رانندهای متفاوت باشد. (منبع)
