مدل تجربی اندازه محموله برای حمل و نقل شهری و پیامدهای آن
مدلسازی اندازه محموله برای محمولههای درون شهری موضوعی است که علیرغم اهمیت روزافزون آن در مدلسازی تفکیکی بار، در تحقیقات گذشته به اندازه کافی به آن پرداخته نشده است. در حالی که تحقیقات گذشته در مورد تخمین اندازه محموله عمدتاً بر محمولههای بین شهری متمرکز است، محمولههای درون شهری از جنبههای مختلف با آنها متفاوت هستند. در پر کردن این شکاف تحقیقاتی، این مطالعه مدلهای اندازه محموله را با استفاده از سوابق محمولههای درون شهری تخمین میزند و اثرات عوامل و ناهمگونی را بر مکانیسم انتخاب اندازه محموله شناسایی میکند. ضرایب تخمینی نیز با مقادیر نظری آنها که از یک مدل مفهومی مقدار سفارش اقتصادی به دست آمدهاند، مقایسه میشوند. مدلهای تجربی تخمینی، ویژگیهای محمولههای درون شهری را برجسته میکنند و اهمیت عملکرد گیرنده و نوع کالا و همچنین نوع عملکرد وسیله نقلیه را در ثبت تفاوتهای ظریف مکانیسم انتخاب در بین محمولههای درون شهری نشان میدهند.
مقدمه
درک و تکرار رفتارهای عامل مرتبط با حمل و نقل شهری، به عنوان یک موضوع تحقیقاتی مهم در کنار نگرانی فزاینده در مورد تأثیر وسایل نقلیه باری بر تحرک و پایداری شهری و همچنین علایق برنامهریزان در مدیریت حمل و نقل شهری شناخته شده است (1). ادبیات موجود که اندازه محمولهها را تجزیه و تحلیل یا مدلسازی میکند، بر محمولههای بین شهری (یا بین منطقهای) تمرکز دارد. از سوی دیگر، مدلسازی اندازه محموله در زمینه حمل و نقل شهری به اندازهای که اهمیت آن را برآورده کند، مورد توجه قرار نگرفته است. مدلسازی اندازه محموله اغلب به مفهوم مدل مقدار سفارش اقتصادی (EOQ) متکی است که مبنای نظری برای رابطه بین اندازه بهینه محموله و هزینههای واحد سفارش، حمل و نقل و موجودی فراهم میکند (2-4). با این حال، یک مدل مفهومی EOQ با مقادیر ضرایب نظری ممکن است برای محمولههای درون شهری (یا درون شهری) به دلیل ویژگیهای آنها که از جهات مختلف با محمولههای بین شهری متفاوت هستند، قابل اجرا نباشد. ساختار هزینه حمل و نقل برای محمولههای درون شهری، به طور کلی، به دلیل پتانسیل بیشتر برای تورهای تحویل/دریافت چندگانه، شرایط ترافیک شهری پویاتر و غیرقابل پیشبینیتر، و هزینههای بالاتر برای پارکینگ تحویل/دریافت، پیچیدهتر است. علاوه بر این، ظرفیت موجودی گیرندگان محمولههای درون شهری، به ویژه در دفاتر و فروشگاههای کوچک، (حداقل تا حدی) به دلیل قیمت سایه بالای موجودی آنها، اغلب کم است. علاوه بر این، ویژگیهای گیرندگان محمولههای درون شهری (به عنوان مثال، نوع عملکرد)، به طور کلی، متنوعتر از گیرندگان محمولههای بین شهری است. همه این ویژگیها بر نیاز به تجزیه و تحلیل دقیق مکانیسم انتخاب اندازه محموله برای محمولههای درون شهری تأکید میکنند.
در این مقاله، «حمل و نقل» به عنوان کالا یا بستهای از کالاها تعریف میشود که همزمان بین یک فرستنده و یک گیرنده حمل میشوند (5). در حالی که در برخی مطالعات مربوط به حمل و نقلهای بین منطقهای، فرض میشود که یک محموله از دنبالههایی تشکیل شده است که مبدا اول، تسهیلات واسطهای و مقصد آخر را به هم متصل میکنند، در این مقاله، جابجایی کالایی که به یک تسهیلات واسطهای، مبدا آن یا هر دو، ارسال میشود نیز به عنوان «حمل و نقل» در نظر گرفته میشود. علاوه بر این، در نظر گرفته میشود که هر محموله میتواند با یک قرارداد جریان کالا (که از این پس به سادگی «قرارداد» نامیده میشود) مرتبط باشد. یک قرارداد به عنوان مشخصات کل جریان کالا (بر حسب وزن) بین یک تأمینکننده و یک گیرنده در هر دوره زمانی تعریف میشود. تمرکز تحقیق حاضر بر حمل و نقلهای تجاری به تجاری است. مجموعهای از مدلها برای آشکار کردن چگونگی نقش ویژگیهای فوقالذکر حمل و نقلهای درون شهری در انتخاب اندازه محموله تخمین زده میشوند. این رویکرد مدلسازی، تفاوتهای ظریف در مکانیسم انتخاب اندازه محموله را که به نوع عملکرد کالا و گیرنده مربوط میشود، در نظر میگیرد که در تحقیقات گذشته به آنها پرداخته نشده است. این تحلیل به ویژه برای درک ارتباط بین جریان کالا و فراوانی حمل و نقل، که تأثیر قابل توجهی بر ترافیک حمل و نقل شهری مرتبط دارد، مهم است. در حالی که مدلهای تخمینی با یک سیستم شبیهسازی حمل و نقل شهری مبتنی بر عامل، به نام SimMobility Freight (6)، ادغام شدهاند، هدف اصلی این تحقیق ارائه مدلهای پیشبینی «بهتر» نیست، بلکه درک عمیق مکانیسم انتخاب اندازه حمل و نقل برای حمل و نقل درون شهری است.
ادامه مقاله به شرح زیر سازماندهی شده است: مروری بر ادبیات موضوع که بر تخمین اندازه محمولهها تمرکز دارد؛ شرح مدل مفهومی برای اندازه محمولههای درون شهری؛ دادهها و فرمولبندی مدل تجربی؛ نتیجه تخمین مدل تجربی؛ و نتیجهگیریهای حاصل از تحقیق.(منبع).