![[09127409082]](https://barast.com/wp-content/uploads/2021/01/newlogo.png){kind=small}
معرفی فرایندهای لازم در برنامهریزی حمل و نقل پایدار شهری
این مقاله یافتههای یک مطالعه دلفی را ارائه میدهد که امکانسنجی اتخاذ یک فرآیند برنامهریزی حمل و نقل بهروز شده توسط مقامات محلی را که شامل مفهوم بررسیهای لازم است، بررسی کرده است. هیئت دلفی شامل بیست متخصص به نمایندگی از مقامات محلی، دانشگاهیان و سایر ذینفعان مرتبط با حمل و نقل از سوئد، انگلستان، آلمان، فرانسه و هلند بود که از طریق نظرسنجی ایمیلی با آنها مشارکت داشتند. این امر منجر به توسعه یک چارچوب نظری اصلاحشده شد که امکان در نظر گرفتن کامل حمل و نقل در برنامهریزی حمل و نقل مقامات محلی را فراهم میکند.
مقدمه
بخش بزرگی از اثرات جانبی منفی تجربه شده در مناطق شهری، مانند سر و صدا، مزاحمت بصری و انتشار گازهای گلخانهای را میتوان به عملیات حمل و نقل بار نسبت داد. با این وجود، به نظر میرسد بسیاری از مقامات محلی فاقد استراتژیهای رسمی هستند که حرکات حمل و نقل بار را به همان روشی که به جابجایی مسافر پرداخته میشود، در نظر بگیرند (Lindholm and Blinge, 2014). از آنجایی که در حال حاضر مقامات محلی در تدوین استراتژیهای حمل و نقل به میزان زیادی به حمل و نقل بار نمیپردازند، نیاز به یافتن روشهای ساختاریافته برای گنجاندن حمل و نقل بار در حمل و نقل و برنامهریزی سیاستگذاری وجود دارد (Ballantyne et al., 2013). برنامهریزی حمل و نقل مقامات محلی در این مقاله در چارچوب تصمیمات مربوط به حمل و نقل که توسط کارمندان دولت، مقامات محلی و سیاستمداران منتخب محلی گرفته میشود، مورد بحث قرار گرفته است. برای مقامات محلی دشوار است که بدانند هنگام برنامهریزی برای حمل و نقل شهری از کجا شروع کنند، زیرا اقدامات لجستیکی یا نظارتی متنوعی وجود دارد که میتوان آنها را اجرا کرد. با این حال، «دنیای اطلاعات» به طور فزایندهای پیچیده میشود و عوامل متعددی وجود دارد که باید در مورد انتقال سیاست در نظر گرفته شوند تا انتقال آسانتر و قابل دسترستر شود.
تحقیقات اخیر، دشواریهای یافتن راهحلهای مناسب و پایدار برای مشکلات رایج مرتبط با حمل و نقل شهری را برجسته کرده است (کواک، ۲۰۱۱). هدف این تحقیق بررسی این موضوع است که آیا اصل بررسی دقیق (یک گام ضروری در تصمیمات ادغام کسبوکار) میتواند در تصمیمگیریهای سیاست حمل و نقل مقامات محلی مورد استفاده قرار گیرد تا اطمینان حاصل شود که حمل و نقل از همان ابتدا به طور کافی در نظر گرفته میشود. با این حال، یکی از موانع اصلی در توسعه چنین فرآیندی، فقدان دانش و آگاهی در میان مقامات محلی، در مورد اهمیت گنجاندن حمل و نقل در برنامهریزی حمل و نقل شهری است. با این حال، تحقیقات چند سال گذشته، افزایش آگاهی مقامات محلی از فعالیتهای حمل و نقل، به ویژه در بافت شهری را نشان داده است.
مطالعات قبلی، فقدان قابل توجه مشارکت ذینفعان حمل و نقل در برنامهریزی و سیاستگذاری حمل و نقل شهری را برجسته کردهاند (Ballantyne و همکاران، ۲۰۱۳؛ Lindholm و Browne، ۲۰۱۴) که ضرورت مشارکت ذینفعان در تصمیمگیری و سیاستگذاری را تا حد زیادی افزایش داده است. این تحقیق با هدف شناسایی فرصتهایی برای ذینفعان جهت مشارکت در برنامهریزی حمل و نقل بار و بررسی مفهوم بررسی بایسته (due diligence) مورد استفاده در ادغام و اکتساب کسبوکارها برای اطمینان از انجام ارزیابی جامع انجام شده است. بنابراین، هدف این مقاله دوگانه است، اولاً ارائه مزایای استفاده از عناصر بررسی بایسته (due diligence) در برنامهریزی حمل و نقل بار شهری برای تطبیق بهتر با نیازهای ذینفعان حمل و نقل؛ و ثانیاً، ارائه یافتههای یک مطالعه دلفی که امکانسنجی اتخاذ این فرآیند توسط مقامات محلی را بررسی کرده است. ادامه این مقاله به شرح زیر است: بخش اول، بررسی ادبیات مبتنی بر میز و روش دلفی را شرح میدهد؛ و پس از آن بحثی در مورد برنامهریزی برای حمل و نقل شهری و پتانسیل گنجاندن بررسی بایسته در برنامهریزی حمل و نقل ارائه میشود؛ سپس یافتههای مطالعه دلفی، از جمله فرآیند برنامهریزی حمل و نقل پیشنهادی با در نظر گرفتن بررسیهای لازم، را ارائه میدهیم؛ و در نهایت، مقاله با ارائه توصیههایی در مورد بهروزرسانی برنامهریزی حمل و نقل بار شهری به پایان میرسد.(منبع).