شبیهسازی اثرات عابر پیادهسازی بر تحویل بار شهری
شهر سویل در حال حاضر در حال توسعه یک سیاست سازماندهی مجدد کاربری زمین با هدف افزایش تعداد فضاهای عابر پیاده است. این مقاله شامل شبیهسازی میکروسکوپی ساخته شده برای ارزیابی یکی از این ابتکارات پیادهراهسازی از دیدگاه اثرات آن بر جریان ترافیک و به طور خاص، تحویل بار است. دو جایگزین مختلف با سناریوی فعلی از دیدگاه تراکم ترافیک، اشغال فضای پارکینگ و زمان مسیر مقایسه میشوند. با توجه به پیچیدگی شیوههای تحویل بار، استفاده از یک بسته شبیهسازی ترافیک استاندارد مناسب نبود و شبیهسازیها با استفاده از بسته تجاری Arena انجام شد که امکان نمایش تمام آن پیچیدگی را با یک مدل شبیهسازی ساخته شده خاص فراهم میکرد.
مقدمه
پیادهراهسازی مناطق شهری اغلب موضوعی بحثبرانگیز است و سیاستهایی که با هدف تبدیل شهر به محیطی پایدارتر تدوین میشوند، اغلب با مخالفت شهروندانی که در این منطقه کار، زندگی یا خرید میکنند، مواجه میشوند. با این حال، از بین تمام ذینفعانی که در حمل و نقل شهری دخیل هستند، قویترین مخالفت با سیاستهای پیادهراهسازی اغلب از سوی بخش تجاری، از جمله صاحبان مغازهها و شرکتهای تحویل کالا، صورت میگیرد. صاحبان چای معمولاً نگرانند که مانع شدن از دسترسی مشتریان به محل کارشان میتواند منجر به کاهش فروش شود، اگرچه به دلیل جذابیت بیشتر مناطق پیادهرو از نظر خریداران، معمولاً برعکس است (Chiquetto, 1997; Yiu, 2011). از سوی دیگر، صاحبان چای از افزایش زمان، هزینه و مشکلاتی که هنگام تحویل کالا به مناطق پیادهرو با آن مواجه میشوند، میترسند. اگرچه با توجه به نتایج مفید گزارش شده در بسیاری از مطالعات موردی (Whitehead و همکاران، ۲۰۰۶)، این ترسها توجیهپذیر به نظر نمیرسند، اما بررسی دقیقتر اثرات کوتاهمدت طرحهای عابر پیاده ممکن است چندان واضح نباشد (Hass-Klau، ۱۹۹۳).
مطالعه موردی مورد بررسی در اینجا، پیادهراهسازی آسونسیون، یکی از پرتراکمترین خیابانهای تجاری سویل است که مدتهاست هدف مداوم مقامات محلی بوده است، در یک چارچوب کلی با هدف افزایش تعداد مناطق عابر پیاده در شهر. سویل بزرگترین شهر در جنوب اسپانیا با ۷۰۰۰۰۰ نفر جمعیت است و در دو دهه گذشته شاهد رشد نمایی منطقه شهری خود بوده است و متعاقباً وفور وسایل نقلیه به صورت روزانه به شهر افزایش یافته است. واکنش مقامات محلی به این وفور، که برای پایداری و زیستپذیری شهر تلاش میکنند، شامل افزایش تدریجی تعداد مناطق عابر پیاده و بیرون راندن وسایل نقلیه از مناطق تجاری مرکزی است.
مورد خیابان آسونسیون برای چندین سال مورد توجه بود، زیرا به دلیل تعداد زیاد فروشگاههای خردهفروشی واقع در آن، و همچنین به دلیل جریان زیاد ترافیک، به عنوان یکی از اصلیترین راههای خروج از پرجمعیتترین محله شهر، در معرض وفور عابران پیاده قرار داشت. همچنین افرادی که با ماشینهای خود برای خرید به این خیابان میرفتند و با وجود نصب پارکومتر در خیابان، جلوی فروشگاهها دوبله پارک میکردند، به این تصویر میافزودند. اقدامات اجرایی مقامات محلی اغلب منجر به جریمه یا توقیف خودروها در یک انتهای خیابان توسط پلیس میشد، در حالی که به دلیل نبود فضای پارکینگ دیگر، خودروها در انتهای دیگر به صورت دوبله پارک میکردند.
این مقاله استفاده از شبیهسازی خرد را به عنوان ابزاری برای تصمیمگیری جهت پیشبینی تأثیر سیاستهای مختلف پیادهرویسازی برای خیابان آسونسیون که توسط مقامات محلی در نظر گرفته شده است، شرح میدهد. به طور خاص، توجه ویژهای به عملیات تحویل بار معطوف شده است، زیرا تراکم تجاری منطقه نیاز به عملیات بارگیری/تخلیه بار فشرده در طول روزهای کاری دارد. این عملیات به طور قابل توجهی تحت تأثیر ازدحام ترافیک و در دسترس بودن پارکینگ و همچنین هرگونه ابتکار پیادهرویسازی قرار دارند (مونوزوری و همکاران، ۲۰۰۵). فرآیند با تجزیه و تحلیل ترافیک و تحویل بار در خیابان در حین انجام آنها آغاز شد و سپس از شبیهسازی خرد برای نمایش سناریوهای نهایی پس از پیادهرویسازی استفاده شد.
ادامه مقاله، مروری بر نمونههای مختلف مطالعه تحویل بار شهری با استفاده از شبیهسازی میکروسکوپی در بخش ۲، شرح منطقه مورد بررسی و سیاستهای عابر پیاده در بخش ۳، ماژولهای مختلف ترکیبشده در فرآیند شبیهسازی در بخش ۴، نتایج حاصل از شبیهسازیها و نتیجهگیریهای بهدستآمده از آنها را نشان میدهد.(منبع).