![[09127409082]](https://barast.com/wp-content/uploads/2021/01/newlogo.png){kind=small}
ابزاری برای ارزیابی تدوین و اجرای استراتژیهای حمل و نقل مسافر و بار یکپارچه پایدار. نمونهای از شهرهای منتخب اروپایی و استرالیایی
این مقاله رویکردی جدید برای ارزیابی سطح بلوغ از نظر تدوین و اجرای استراتژیهای حمل و نقل مسافر و بار یکپارچه پایدار ارائه میدهد. مدل پیشنهادی نویسندگان همچنین امکان ارزیابی وضعیت دولت محلی (اداره شهر) را از نظر نتایج اقدامات انجام شده فراهم میکند. این ابزار برای شهرهای منتخب اروپایی و استرالیایی که در شرایط فرهنگی، اداری و محیطی مختلف فعالیت میکنند، به کار گرفته شد. مطالعه انجام شده نشان داد که مدل توسعهیافته میتواند توسط مقامات محلی که در محیطهای مختلف فعالیت میکنند، مورد استفاده قرار گیرد. علاوه بر این که این مدل امکان ارزیابی سطح بلوغ را از نظر تدوین و اجرای استراتژی حمل و نقل مسافر و بار یکپارچه پایدار فراهم میکند، امکان تجزیه و تحلیل عمیق شهر از نظر معیارهای مختلف و مقایسه آن با سایر شهرها را نیز فراهم میکند. این مطالعه نشان داد که اندازه شهر و ساختار اداری آن تأثیر قابل توجهی بر سطح بلوغ ندارد. این مطالعه نشان میدهد شهرهایی که با اجرای بیشترین اقدامات حمل و نقل مسافر و بار، به بهترین نتایج از نظر ایمنی و تخریب محیط زیست دست یافتهاند، از نزدیک و به طور دائم با ذینفعان همکاری میکنند و استراتژیهای حمل و نقل یکپارچه (از جمله حمل و نقل مسافر و بار) دارند.
مقدمه
جمعیت رو به رشد در شهرها باعث افزایش تقاضا برای حمل بار (Cherrett et al., 2012; Firdausiyah, Taniguchi, & Qureshi, 2019) و حمل مسافر شده است که در مناطق شهری همزمان وجود دارند (Trentini & Malhene, 2012). حمل و نقل نقش حیاتی در شهر ایفا میکند. طبق مطالعه آژانس محیط زیست اروپا (2020) بین سالهای 2000 تا 2017، حمل و نقل مسافر تقریباً 17.3 درصد افزایش یافته است، در حالی که حمل و نقل بار جادهای 24 درصد افزایش یافته است. بین سالهای 2016 تا 2017، تقاضا برای حمل و نقل مسافر 2 درصد و برای بار 4.2 درصد افزایش یافته است. هر دو نوع حمل و نقل از زیرساختهای یکسانی استفاده میکنند و باعث ایجاد مشکلات زیستمحیطی، اجتماعی و اقتصادی زیادی در شهرها میشوند که با سه رکن توسعه پایدار مرتبط هستند (Cherrett et al., 2012; Kijewska & Iwan, 2016; Russo & Comi, 2012; Taniguchi, 2014)، مانند آلودگی محیط زیست (انتشار ذرات معلق – PM، دی اکسید کربن CO2، اکسیدهای نیتروژن – NO2)، تصادفات جادهای مرگبار (مشکل اجتماعی) و هزینههای حمل و نقل ناشی از ازدحام (مشکل اقتصادی). حمل و نقل شهری مسئول 40 درصد از کل انتشار CO2 (Gota, Huizenga, Peet, & Kaar, 2015) و 70 درصد از سایر آلایندهها است (کمیسیون اروپا، 2007). طبق گزارش کمیسیون اروپا (2015)، هزینههای ازدحام در شهرهای اتحادیه اروپا به 100 میلیارد یورو میرسد. علاوه بر این، در برخی از شهرها، تعداد تصادفات جادهای مرگبار حتی از 100 نفر در هر میلیون نفر جمعیت نیز فراتر میرود. سالهاست که مقامات دولتی محلی رویکردی بسیار پراکنده به حمل و نقل داشتهاند و عمدتاً بر حمل و نقل افراد (عمومی) و به میزان بسیار کمتری بر حمل و نقل کالا تمرکز داشتهاند.
با افزایش الزامات بینالمللی، اروپایی و ملی به سمت حمل و نقل پایدار شهری، رویکردی یکپارچه برای برنامهریزی استراتژیک حمل و نقل مسافر و بار در شهرها مورد نیاز است (Ülengin, Önsel, Ilker, Aktaş, & Kabak, 2007). با این حال، برای دستیابی به اهداف یک استراتژی یکپارچه حمل و نقل مسافر و بار، اجرا لازم است. Firdausiyah و همکاران (2019) متوجه شدند که عدم قطعیت پیرامون محیط حمل و نقل شهری، تصمیمگیری صحیح را به طور فزایندهای دشوار میکند. ارزیابی اقدامات پیشنهادی معرفی شده در استراتژی قبل از اجرای آنها ضروری است.
چندین مقاله روشهای مختلف ارزیابی حمل و نقل مسافر یا بار را مورد بحث قرار دادهاند (بیسن، ورما، چاوب و جین، ۲۰۱۴؛ د استاسیو و همکاران، ۲۰۱۶؛ فنگ، فوجیوارا، ژانگ، نیو و هایاشی، ۲۰۱۰؛ مازیلو، ۲۰۱۲؛ رگمی، ۲۰۲۰). با این حال، اکثر آنها بر نتایج حاصل از استراتژیهای حمل و نقل پایدار و عمدتاً حمل و نقل مسافر تمرکز دارند. آنها همچنین سطح پیشرفت شهر را در نظر نمیگیرند.
شهرها در اجرای استراتژیهای حمل و نقل پایدار و یکپارچه مسافر و بار در سطح متفاوتی از پیشرفت قرار دارند. برخی از آنها تجربه و دانش گستردهای دارند، در حالی که برخی دیگر ندارند. بنابراین، برای ارزیابی یک استراتژی حمل و نقل پایدار یکپارچه مسافر و بار، چه از نظر تدوین و چه از نظر اجرای آن، باید یک معیار بلوغ تدوین شود (کیبا-جانیاک، ۲۰۱۹). این میتواند برای شناسایی حوزههایی که نیاز به اقدام و راهحل دارند، مورد استفاده قرار گیرد.
این مقاله ابزاری را ارائه میدهد که امکان ارزیابی سطح بلوغ یک شهر را از نظر تدوین و اجرای یک استراتژی حمل و نقل یکپارچه مسافر و بار پایدار فراهم میکند. این ابزار مراحل تدوین و اجرای حمل و نقل یکپارچه مسافر و بار و تأثیر آنها بر توسعه حمل و نقل پایدار در یک شهر را در نظر میگیرد. در نتیجه، امکان دستیابی به یک معیار ترکیبی را فراهم میکند و معیاری برای سایر شهرها فراهم میکند. این رویکرد جامع به ارزیابی، ارزش افزوده این مطالعه است.
برای تأیید یک ابزار، نویسندگان چندین شهر اروپایی و استرالیایی را که در شرایط مختلف فرهنگی، اقتصادی، زیستمحیطی، اداری، سیاسی و غیره فعالیت میکنند، انتخاب کردند. این مطالعه با هدف پاسخ به سؤالات زیر انجام شد:
1 سطوح بلوغ شهرهای منتخب اروپایی و استرالیایی در تدوین و اجرای استراتژیهای حمل و نقل پایدار یکپارچه مسافر و بار چیست؟ چه تفاوتهایی بین آنها وجود دارد؟
2 اهداف اصلی استراتژیهای حمل و نقل مسافر و بار تدوین شده در شهرهای اروپایی و استرالیایی مورد بررسی چیست؟
3 چه چالشهایی با اجرای طرحهای حمل و نقل یکپارچه مسافر و بار در شهرهای اروپایی و استرالیایی مرتبط است؟
4 مزایا و معایب ابزار ارزیابی پیشنهادی برای تدوین و اجرای استراتژیهای حمل و نقل پایدار یکپارچه مسافر و بار، با در نظر گرفتن شرایط مختلف شهرها، چیست؟
ساختار مطالعه به شرح زیر سازماندهی شده است: بخش 2، ارزیابی استراتژی حمل و نقل یکپارچه پایدار مسافر و بار – مروری بر ادبیات – را شرح میدهد. بخش 3، مطالب و روشها، از جمله رویه تحقیق، ویژگیهای دادههای آماری و روش آماری را ارائه میدهد. بخش 3، نتایج مطالعه و بحث را نشان میدهد. بخشهای آخر، نتیجهگیریها و توصیهها را خلاصه میکنند.(منبع).